Adres: Vlasmarkt 16
2000 Antwerpen
Historisch Centrum
do-vr: 11-17u za-zo: 12-17u
Toon op kaart

Ivonne

Moet je nu eens lezen. Ik heb een vent in huis die van klussen houdt. Beweerde hij. ‘Alles bij het grofvuil, jij krijgt van mij een nieuw interieur.’ Nu ken ik hem langer dan vandaag en weet ik dat hij niets langer volhoudt dan 1 minuut, maar soit die strijd heb ik opgegeven sinds dag 1 van onze relatie. Ik was al blij dat hij zijn energie kon lozen zonder dat ik erbij betrokken was.

Hij naar de bouwmarkt, nog nooit een plank aangeraakt, geen spijker in de muur geslagen. Want ja, waarom moeilijk doen als er Polen rondlopen? Koopt hij om te beginnen de verkeerde schroeven, ik probeer nog: ‘Schat, dat past niet’. Hij boos natuurlijk. ‘Ik bepaal zelf waar en hoe ik ‘m erin stop,’ zegt hij terug. (Hij is ook zo’n douwer. Meestal laat ik hem doen, maar af en toe zeg ik er nog wat van. Want ja, ik ben wel diegene die weer op een stoel moet zitten toch?).

Nou goed, hij wild met zijn gereedschap in de lucht, begint aan het eerste klusje. Plankje zagen op het balkon. Appeltje-eitje zou je zeggen. Wat doet die kneus, zaagt hij een stukje van zijn vinger af en valt flauw van een paar bloedspettertjes. Boem, zo over de reling. 3 hoog. Ik zie hem nog liggen daar in de bosjes…

‘Ernstig letsel’ zeiden die dokters tegen mij. Nou dat had ik ook wel van te voren kunnen bedenken. Maar om daar nu op te wachten… Ik ben volgende week jarig en dan komt er bezoek. Heel vervelend als tante Ien niet kan zitten hoor, met die spataders en dat water in haar benen. Dus ben ik naar Ivonne gegaan. Ik had gehoord dat het zo’n leuke in- en uit plek was met allemaal mooie brocante spulletjes. En dan nog niet eens in de Kloosterstraat!

En inderdaad allemaal mooie kastjes, stoelen, tafels, wat fietsen, een poster, zelfs een schoenpoetskistje… Antiek, brocante, tweedehands, vintage, de hele rambam lag daar. Lekkere scherpe prijsjes ook. Als mijn man nu eens vreemdging en gelijk naar Ivonne was geweest, dat had ons centjes bespaard. Maar nee hoor hij moest weer ‘meneer de eigenwijze klusman’ spelen. Hij heeft het gevoeld hoor, ik heb hem de bons gegeven. Dat zal hem leren. Maar die Ivonne, zij is een blijvertje.

 

Tip: Lila en Sophie kopen en verkopen oude meubels, breng jouw oude pareltjes er naartoe of spring elke don-zon binnen. Altijd ‘nieuwe’ spullen! Let op: weer open vanaf 10 januari

Laat een bericht achter
Adres: Vrijdagmarkt 12
2000 Antwerpen
Centrum
Wifi!
Toon op kaart

In de Roscam

Genoeg gehoord over Michael Roskam. Oké hij heeft een mooie film gemaakt en hij zal dan wel Hollywood’s “lievelingetje” zijn, maar zolang wij niet bij hem thuis worden uitgenodigd voor een aperitiefje, verkiezen wij nog altijd het terras van café in de Roscam. Door al het gezeur over onze nationale trots zou je bijna vergeten dat het café ook nog bestaat! Bovendien is zijn echte naam Michael Reynders, OOH! Tijd om wat meer aandacht te besteden aan de authentieke Roscam (met een c).

Mocht je ooit per ongeluk op de Groenplaats belanden en helemaal gek worden door de drukke toeristen, overbodige souvenirwinkels en ongezellige tavernes, vlucht dan richting Vrijdagmarkt. Op een steenworp van het vervelendste plein van Antwerpen ligt misschien wel het gezelligste. Beter nog: daar bevindt zich het heerlijke terras van café in de Roscam.

Lekkere gezonde broodjes, romantische koffiekopjes en de kasseirijke ondergrond maken het er ideaal om een namiddagje rustig weg te dromen. Voor de einzelgängers is er ook een heel gamma aan kranten en tijdschriften aanwezig.

En dan hebben we nog niet de grote troef vermeld: Taartine zorgt voor de heerlijkste taart die met extreem veel zorg wordt gepresenteerd op je bord. Op vrijdag kan je tussen je happen taart door, even gaan snuisteren tussen de antiek op de markt. Aanrader!

Laat een bericht achter
Adres: Quellinstraat 32
2018 Antwerpen
Stationsbuurt
open: elke dag van 7.30-18u
Toon op kaart

Escobar

Eigenlijk best raar dat er te pas en te onpas wordt gescholden met ziektes wanneer iets verrassend wordt gevonden. Daarin zijn Nederlanders echt uniek. Belgen houden het liever bij het woord “amai” en als je in het Engels zou schelden met ziektes, dan zou men een arm om je heen slaan, richting ziekenhuis wandelen, een pruik voor je kopen en zeggen “that everything will be oke”.

Het viel me op toen ik ging lunchen bij Escobar, vergezeld door een Nederlandse jongen. “Tyfus, wat is dit lekker,” zei hij nadat hij een hap had genomen van zijn mozzarella-tomaat-italiaanse ham-pesto- broodje voor €6,-. Hij nam een slok van zijn hete koffie en concludeerde dat hij “een tering lekker bakkie” had. Nu is het best een nette jongen: welopgevoed, niet van de straat en altijd keurig op tijd. Zo iemand. Maar af en toe verbaast hij mij -en ik denk ook zichzelf- met de grofheden die uit zijn mond ontsnappen.

Dit gebeurt ook alleen op hele speciale momenten, wanneer hij onverwachts met iets “gruwelijks” in aanraking komt. Zoals toen in de Escobar. Ik snapte hem volkomen, want de broodjes waren inderdaad megagroot en megalekker. Maar ja, mega klinkt zo suf. En om “echt superlekkere Turkse appelthee” te zeggen, vond ik ook zo stom (ik moest wel indruk op hem maken).

Dus schold ik er samen met hem op los. Ik verslond het broodje met avocado en zei dat ik nog nooit “zo’n tering lekker broodje had gegeten”. “En kolere, die taart, hoe doen ze dat toch?” Dus bij deze mijn excuses aan alle tering-, kolere- en tyfuslijders: dat we jullie constant herinneren aan jullie ziektes, komt door het leuke uitbaterstelletje van de Escobar. Zij hadden maar nooit zo’n chille koffie/lunchroom moeten openen met zulke lekkere dingen… A-a-anrader!

Tip: in de zomer kan je in de leuke tuin zitten en aan een heerlijk ijsje likken.

Laat een bericht achter

Take a Thai

Zeg nooit afhaalchinees tegen Takeathai! Hoewel ik me had voorgenomen nooit te eten of iets af te halen in een restaurant waar ze foto’s van hun gerechten op het raam hebben kleven, waagde ik bij Take A Thai toch de grote oversteek naar deze Fastfood On The Edge.

Ik werd namelijk getipt door enkele vrienden (en een DMMA-lezer) die razend enthousiast waren over deze snelle hap. Nu moet je weten: ik heb vaak de neiging om me te laten omringen door hoogopgeleide, intelligente jonge mannen om uiteindelijk genadeloos nooit te geloven wat ze zeggen. Voor één keer moet ik ze wel gelijk geven: Take a Thai is echt de moeite!

Er zijn oneindig veel keuzemogelijkheden en de übersympathieke uitbater helpt je graag bij je keuze. Alleen al voor die man zijn vrolijkheid zou je elke dag Thais willen bestellen (wie gebruikt er nog het woord ‘smullen’?!). Kortom: ik was al vertederd nog voor ik mijn gerechtjes in handen had. Slim marketingplan. Niet alleen de uitbater, maar ook de gerechten zijn absoluut de moeite. Je krijgt ze mee in zo’n bakje als bij de afhaalchinees, maar wat erin zit, is veel beter dan een hoop salmonellascheuten in een oliebad.

Ben je dus op zoek naar een snelle hap en ben je de frituur, de pizzeria of de chinees beu en heb je geen geld voor sushi? Haast je dan naar Take A Thai! Wat zeg ik? Je hoeft je helemaal niet te haasten. Je kan makkelijk bellen of zelfs sms’en en een kwartiertje later staat een heerlijk portie exotische liefde voor je klaar! Aanrader!

Tip: lunch kost €4,-.

Laat een bericht achter
Adres: Koningin astridplein,26,
2018 Antwerpen
Stationsbuurt
Toon op kaart

De Zoo van Antwerpen

Naar de zoo?? ZOT! Je man is een zwijn en je kinderen gedragen zich als varkens. Waarom zou je betalen om tussen de beesten te zitten als het thuis gratis kan?

En toch is een bezoek aan de zoo echt een aanrader, want je krijgt er het ene inzicht na de andere. Wanneer je de exhibitionistische schildpadden schaamteloos “bezig” ziet, besef je dat je man echt nog niet de ergste is. Je ziet hem gebiologeerd naar de dieren staren en hoopt dat hij hier niet teveel ideeën opdoet. Als je even later de hyperkinetische pinguïns hun aanstellerige showtjes ziet doen, prijs je jezelf gelukkig met je handtas vol Rilatine “snoepjes”, waarmee je te pas en te onpas je kinderen kan voederen. Bij de vogelkooien herken je plots jezelf in één van de mokkende sneeuwuilen en moet je toegeven dat ook jij misschien wel een dierlijke kant bezit… Kortom, een dagje in de zoo plaatst alles in perspectief!

Je man en kroost hebben de dag van hun leven gehad tussen hun soortgenoten, maar voor jou komt de beloning vooral op de terugweg. Je geniet van de heerlijke stilte van je verzadigde varkentjes, die liggen te slapen op de achterbank. Een stilte die slechts heel af en toe wordt verbroken door het knorrende gesnurk van je man. Maar als je eerlijk bent, moet je toegeven dat je stiekem wel een hele grote dierenvriend bent…

Tarief:
Kinderen -3 jaar: gratis
Kinderen 3 tot 17: €17
Volwassenen (vanaf 18 jaar): €22,50
Je kan je tickets ook online bestellen.

Laat een bericht achter
Adres: Isabellalei 22
2018 Antwerpen
Toon op kaart

David Domb kousencenter

Kousen zijn hot. Als het goeie zijn ten minste. En goed of niet, meestal zijn ze duur. Te duur, vooral wanneer je bedenkt dat ze toch hele dagen in schoenen verborgen zitten en bij het minste teengat de vuilbak in vliegen. En al is ons een langer leven beschoren dan onze voorouders, we gaan ons niet bezighouden met oude gebruiken als kousgaten stoppen. We kakken toch ook niet meer op een plank met een gat erin?

En zo gooien we uiteindelijk ook -slik- onze heerlijke Betty-Boob, Speedy Gonzales en Ralph Lauren Cozy Strech Polo Ankle Socks in de vuilbak, terwijl niemand anders dan wijzelf van hun bestaan afwisten. Tenzij je natuurlijk van dat soort bent dat zijn kousen in zijn sandalen draagt. Geen mens wil het zien, maar aan geen mens gaat het ongezien voorbij.

Vroeg of laat heb je toch nieuwe kousen nodig. Je vindt ze overal, maar er zijn weinig plekken waar ze zo goedkoop zijn als in DAVID DOMB’s klein kousencentertje aan de Isabellalei.

Ik liep er vaak voorbij, terwijl joodse stadgenoten er gulzig binnenliepen. Dat zijn kousjer kousen, dacht ik, en als iets kousjer is, is dat aan de prijs te merken. (Dit ondervond ik aan den lijve toen ik, onwetend als een niet-jood, vlug even worst ging kopen en bij slagerij Kosher-King zo’n slordige zeven euro betaalde voor een worst die geen worst-worst bleek maar vursht. Tja, waar in Europa vind je nog reine worst?)

Op een dag sloop ik op kousenvoeten toch eens binnen bij David Domb. Het is een erg klein winkeltje met erg veel kousen aan erg kleine prijzen. Reden: het is eigenlijk een groothandel die sokken produceert op wens van de consument… en daarvan vliegen telkens enkele paren aan groothandel-prijzen het winkeltje in!

Van baby tot volwassen maten. Van sokken tot leggings. Van gewone panty’s tot kill-cellulit panty’s. Van kniekousen tot beenverwarmers. Van wol tot acryl en van simpel katoen tot anti-bacteriël, geweven textiel. Met verschillende motieven en in verschillende stijlen. Voor de volwassenen is het aanbod niet altijd ‘even hip’, maar who cares? Niemand ziet het, ze zitten altijd heerlijk en ze gaan lang mee. Als je in deze kousen gaten krijgt, klaag dan niet, maar knip je teennagels!

Laat een bericht achter