Adres: Mechelseplein 19
2000 Antwerpen
Centrum
Toon op kaart

Hypothalamus

De Hypo binnenkomen gaat gepaard met veel verwarrende indrukken. Het eerste wat door je heen gaat is een warm gevoel wanneer je even meent je opa aan de toog te zien. Net wanneer je die man om de hals wil vliegen en hem wil vragen om een verhaaltje, zie je dat het niet de grijze ogen van opa zijn, maar wel de wegdraaiende ogen van iemand die zijn eigen naam niet meer kent. Ook al raaskalt deze persoon even hard als opa toen hij dement werd en ook al is deze persoon duidelijk op sterven na dood, als je eerlijk bent met jezelf, weet je: opa ís dood.

Na deze reality check kijk je rond en is je tweede indruk dat je in een piratenfilm bent terechtgekomen, waarin niemand het juiste aantal ledematen heeft, noch het volledige pakket zintuigen. De couleur locale is geel-rood gemarmerd van de doorrookte gezichten en alcoholneuzen. Maar weer moet je je indruk bijstellen: zelfs voor een piratenfilm zou dit decor overdreven en ongeloofwaardig zijn.

Mocht dit alles negatief klinken, dan was dat zeker niet de bedoeling. Vanaf dat je gewend bent aan de omgeving kan je alleen maar genieten van het live gepingel op de piano, de verhalen (elke avond dezelfde, santé), de in Antwerpen bedreigde biersoort Stella en het feit dat hier echt álles mag, omdat de barman altijd een bloeddoorlopen oogje dichtknijpt!