Dus daalden we af naar de huiskamer van Klaas Janzoons (dEUS) en dronken we er eentje. We voelden ons wat ongemakkelijk, want alle mensen in het café leken ingeburgerde Borgers die duidelijk kind aan Klaas’ huis zijn. Al snel werd er opgemerkt dat we van ‘buiten’ waren en dus een makkelijke prooi. Een energieke man beet zich in ons vast en stelde ons gerust: hij was hier ook al jaren niet geweest door een gevangenisbezoekje.

Aan de toog viel er nog een flink bebaarde man letterlijk op Emma en leegde een clown uit Cuba zijn bierglas over Annelies. Onze vriend Tom Barman was niet in da house, dus waren we genoodzaakt ons te richten tot zijn naamgenoot. Ietwat teleurgesteld verlieten we het café met tien foto’s van de barman.

Tijdens het eten van een Borgers broodje kebab, kwam onze positiviteit terug en besloten we nog een keer terug te gaan. En dat deden we. En nog een keer. En nog een keer. Met jaloezie naar de andere Borgers toe, moeten we constateren dat Plaza Real de plaza to be is. Stiekem hopen we ooit een echte Borger te worden.

Tip: ga voor een eerste keer met een local en na de tweede keer ben je addicted. Net als de andere Borgers in de alternatieve dEUS huiskamer.

Vroegâh kon je nog bij de Caffènation in Hopland terecht voor je koffie-, chocomel- of limonadeverslaving (voor de niet-wetenden: Hopland ligt parallel aan de Meir). Het schilderij Cher Guevara prijkte aan de muur, elk hoekje was bezet en weer of geen weer, de tuin was zeer geliefd. Tegenwoordig staat dat pand te huur (wie wil?), maar daarnaast vind je nog wel een heel schattige mini-Caffènation: Take Out Nation. Ideaal om ’s ochtends snel-snel een espressootje te drinken, een pak beans voor 6 eurootjes mee te nemen of om jezelf op een take out cappuccino te trakteren.

Houd je van koffie maar jij niet snap hoe of wat? Kijk dan eens op de website van www.caffenation.be voor zet-advies. Warning: voor je het weet ben je ook een addict…

Een paar coole markten waarvan je plaats en datum nu alvast kunt noteren:

12 mei:
Mega Grote Openlucht Rommelmarkt
Slachthuislaan 70, 10-18u
€2,- p.p.

12 mei:
Markt van Morgen
Kloosterstraat, 10-18u
gratis

19 mei:
Vlooienmarkt Shelter Park Spoor Noord
Ellermansstraat 2, 9-18u
gratis

Vaste rommelmarkten:

- Iedere vrijdag op de Vrijdagmarkt: veiling.
vr: 09.00-13.00 uur
Ook hier kan je zorgeloos geld uitgeven: een mannetje in het midden roept de bedragen af, dan moet je bieden en…verkocht. Spannend!! De terrasjes op de vrijdagmarkt (onze tip: in de Roscam) voorzien je ondertussen van lekker veel taart en koffie.

- Iedere zaterdag én zondag Oude Vaart 18 bij het Theaterplein: Sjacherbeurs.
za: 10.00-15.30 uur zo: 09.00-16.00 uur €1,50 inkom
De grootste overdekte rommelmarkt van Antwerpen is zo marginaal, dat het the place to be is. Wil je een bontjas, een fiets voor €50, een grammofoonplaat voor 20 cent, een ingelijste foto van oma die niet jouw oma is of wat anders? Ga voor die titel ‘sjacheraar’ en vergeet vooral niet af te dingen.

- Iedere zondag op het St. Annaplein: brocantemarkt.
zo: 09.00-17.00 uur
Hier vind je nog heel wat mooie antieke spulletjes. Echte Antwerpenaars die met iets op de proppen komen waar natuurlijk een verhaal achter zit. Je moet wel heel charmant zijn mocht het je lukken om af te dingen. Ideale start om daarna de Kloosterstraat af te struinen.

We houden je op de hoogte via onze agenda wanneer de volgende rommelmarkt is in bijvoorbeeld het Kievitsnest en op andere plekken in Antwerpen.

Bonne chance!!!

Fashion van Ilse Jakobsen tot J. Lindeberg, uniek design van Marimekko tot Normann. Boeken, dvd’s. Het houdt niet op. Je kan er zelfs dé Volvo kopen (ja, die auto ja). Kortom: verleidingen om heel je huis, kledingkast, boekenkast, keuken en garage mee te vullen. En als je helemaal vast komt te zitten in Scandinavische sferen, kan je er zelfs meteen je vliegtuigticket naar Noorwegen of Zweden boeken!

Verder nog iets Scandinavisch gewenst, meneer? Ik dacht het niet!

Wie niet bekend is met al deze hippigheid from abroad, kan vertrouwen op de sympathieke verkopers die maar al te graag een handje helpen. Er lopen tussen die verkopers overigens enkele authentieke Noorse exemplaren, die graag vertellen over hun taal en thuisland. For the real life experience.

Zowel voor Leken van het noorden als Scandinavianfreaks: een ware aanrader! (Oh, let wel: ‘t is een tikkie duurder dan Ikea. Maar niets is onoverkomelijk.)

In de Stanny wordt heel wat genetwerkt tussen neus en lippen door. ‘Open,’ zo zou je Stanny’s gasten kunnen typeren. Hier worden nogal wat gedachten, fantasieën en ideeën uitgewisseld die er toch nooit van gaan komen. Vergroot je creatieve kennissenkring en schuif aan bij architecten, kunstenaars of zij die artistiek zouden willen zijn.

En mocht je trek krijgen van al dat gebrainstorm, neem dan een lekkere daghap van een euro of 10. Spaghetti bolognese, vegetarische rijstschotel of gehaktbrood, hier eet je beslist je bordje leeg. Met een dikke vette pluim voor de Stanny’s achter de bar en in de keuken (voor wie het interesseert: Stanny is Emma’s persoonlijke favoriet).

Tip: Je kan stappen vanaf Berchem station of een stadsfiets pakken die er tegenover staat.

Eigenlijk zou er een foto gemaakt moeten worden van elke platenliefhebber die hier voor het eerst de platencollectie ziet. Grote ogen, verborgen glimlach, het geluk kan niet op. Als je achterin de conceptstore niks te zoeken hebt, ga dan voorin zitten met een koffie van de Caffènation beans of gemberthee van Lombardia en lees wat in het geniale boek van Kees van Kooten dat bij het raam ligt. En als het zonnetje schijnt, staat buiten een strandstoel voor je klaar.

Aussie Emma komt bijna nooit meer achterin bij het vinyl, want dan is haar loon in één keer op. Met een grote tattoo op haar borst, serveert ze ons Vedett en rode wijn met wat nootjes erbij. Ze is getrouwd met een American bandplayer en back in the days speelde ze zelf ook in een band. Basgitaar. Met grote nieuwsgierigheid vragen we door naar het leven als rockstar waar we allemaal wel eens van dromen. Maar die tijden zijn vervlogen, want er is weinig rock’n roll in Antwerpen.

De drankjes zijn op. Het is 20uur, Coffee & Vinyl gaat sluiten. We zeggen bye en thanks tegen Emma, het was haar laatste dag vandaag. Helaas niet terug naar Australië, ‘for now I’m stuck in Antwerp,’ zegt ze met een glimlach. En dat is, zeker als je van koffie en vinyl houdt, toch ook best prima.

Coffee & Vinyl is tevens een kunstgalerij en ze hebben Wifi! We geven een applausje voor deze conceptstore.

En nee op dit moment wil ik niet geloven dat een of ander marketingmannetje met veel te vette haren die tekst onder zijn neus heeft geschoven omdat hij zijn gezin moet voeden. Nee. Het is Paul de Leeuw die ‘ik heb je lief’ tegen zijn liefje zingt en ik luister stiekem mee.

Gistermiddag was ik in het Middelheimpark. Dat is absoluut de beste plek om ‘ik heb je lief’ te zeggen in Antwerpen en dan te rollebollen in het gras. In het park vind je prachtige beelden, waanzinnige gebouwen, groen gras en wolkjes die boven je hoofd drijven. What else do you need? Een lieffie aan je hand. En die had ik. Samen genoten we van het mooiste park van Antwerpen en bij Eindeloze Kronkel van Max Bill was het moment om te zeggen dat ik hem lief had. En dat zeker al vier seizoenen lang.

Maar ik deed het niet, want die sentimentele snaar wil maar niet klinken. Dus dronken we een heerlijke koffie in MIKA, aten een pannenkoek en maakten vrienden met een bejaard koppel. Ach, dat zei meer dan genoeg.

Voor alle sentimentele en minder sentimentele Antwerpgangers: Middelheim is the place to be en MIKA is the place to sit down.

Tip: de gratis museumwandeling

Blijf wel een beetje weg van die fonteinen of ga enkel tijdens de schooluren (en geef de oprichter van de school een standbeeld). Anders dringt de scherpe geur (urine) en het scherpe geluid (gekrijs) van een subtropisch zwembad zich te hard op. Met kinderen is het immers net zoals met alles dat veel geld kost: ze zijn verdraagbaar als jij ze bezit, maar voor anderen zijn ze even ergerlijk als een lawaaierige Ferrari.

Met uitzondering van de kinderen, wordt de eerste zomerbar van ‘t jaar gekarakteriseerd door het ‘less is more’ principe. Het eten moet je zelf gaan afhalen en het is wel oké, maar vooral heel goedkoop. Het personeel is op sommige tijdstippen nergens te vinden, omdat het shotjes aan het doen is. Het park zelf is niet supermooi, maar je ziet toch alles wazig na die zeven caipirinhas in de vlakke zon. Vreemd genoeg is het gras hier ondanks alles echt het groenst.

Ook ‘s avonds wordt het er erg gezellig gemaakt met kaarsen en vuurtonnen.

Hier kan je onder het mom van deftig op restaurant te zijn, toch nog genieten van je geliefde vettige kost. Het grote verschil met een gewone kebabzaak, is dat je bij Finjan te maken hebt met kwaliteit. Je krijgt hier geen vijf keer ontdooid en opnieuw ingevroren schapenvlees voorgeschoteld waar resten van andere dieren inzitten. De grote troef van deze tent is dat de maaltijden zeer vers bereid worden.

Let wel op: je kan jezelf dan wel voorliegen dat je goed bezig bent wanneer je flink alle met saus doordrenkte groenten opeet, maar in tegenstelling tot jou liegt de weegschaal jammer genoeg niet.