Gelato Factory

Ik heb een hekel aan het deuntje van de rijdende ijscoboer. Nee ik vergis me, ik haat het. Elke doordeweekse dag om 22 uur ’s avonds rijdt het karretje langs mijn (enkelglas)raam met zijn tududu-deuntje. De ijsventer wil zijn bolletjes weer kwijt. En elke avond vraag ik me af welk kind er in godsnaam een ijsje mag op dat uur (een heftig beeld van een dik marginaal kind in een marcelleke komt in mij op). En helemaal wat voor een ouders hun kind dan de toestemming geeft om naar buiten te rennen voor een bolletje banaan.

Gelukkig hoor ik nooit de ijskar stoppen, wat hopelijk betekent dat mijn buurt niet marginaal genoeg is. Maar helaas rijdt meneer de Ijscoboer wel zo langzaam door mijn straat, dat ik de rest van de avond, tot grote ergernis, het indoctrinatie-deuntje in mijn hoofd heb. In 2009 is er in Antwerpen-Noord een ijskar beschoten met een luchtbuks, door een losgeslagen vrouw die het geluid niet meer kon verdragen. Zo hoog zit het bij mij gelukkig nog niet.

Maar als ik een lekker ijsje wil om 22 uur ‘s avonds, dan ga ik wel naar de Gelato Factory. Hier hoef ik niet naartoe te rennen, ze wachten wel op mij. En hier krijg ik geen klein miezerig bolletje, maar een bol. Echt Gelato-ijs zoals je het proeft in Italië. Daar heeft Herman (de uitbater) dan ook aan de Ijsuniversiteit van Bologna gestudeerd. Resultaat: niks geen dikmakend roomijs, maar gelato-ijs dat minder vet en minder lucht bevat, maar wel meer smaak heeft. Bovendien is hij ook nog eens heel erg origineel en kan je lavendelijs, gemberijs of een mojitosorbet bestellen.

Kortom: Herman’s ijsjes zijn om je vingers bij af te likken… Na een smaakbom van de Gelato factory wil je er ongetwijfeld nog één. En in tegenstelling tot de rijdende ijskar, kan dat ook gewoon!

Tip: Kies vier kleinere bolletjes voor de prijs van drie grote bollen. En je kunt daarna ook nog een espressootje bestellen. Een dikke vette aanrader dus!