Als je ooit een spierwitte jongen met een zwart oorlogskapsel voorbij ziet lopen, dan is het of een ontsnapte gevangene uit een Russisch werkkamp, of onzer Neal.


Van top tot bottem is hij onze pittige stylingcoach die het liefst naakt danst en altijd een ovenschotel met feta, courgette en tomatenpuree maakt. ‘Stop met mopjes, ik ben meer dan een janet,’ hoor je hem wel eens zeggen en wij geloven hem dan maar op zijn woord.


Het liefst wil hij terug in de kast en stukjes schrijven over meer algemene zaken. Zelf stelde hij al de homo top 100 voor of misschien het concert van lady Gaga en anders weet hij nog wel iets neer te pennnen over het modemusem. ..


Inderdaad Neal, houd jij je maar bezig met ‘algemene zaken’, dan doen wij de rest.


Het Geluk

Gelukkig! We willen het allemaal worden, maar het is zo moeilijk om het te zijn (arme kinderen van deze slopende 21ste eeuw)! In principe hebben we alles om doodgelukkig te zijn. Maar we willen meer. Alleen maar meer. Veel MEER. We gaan dus gretig op zoek naar alternatieven om het niet te vullen gat in onze gelukslaag te dichten. Sommigen kweken een soort van sadistisch geluk door foto’s van arme kindjes in Sri Lanka te bekijken om te beseffen hoe tevreden wij eigenlijk mogen zijn, anderen leggen hun chakra’s op drie parallelle lijnen in een wekelijks lesje Mindfulness en nog anderen gaan gewoon iets drinken in Het Geluk (ah, zo simpel kan het – leven – zijn!).

Het Geluk zit in Het Paleis (deze non-zin hebben we niet zelf bedacht – dat is hun slogan, omdat dat heel eenvoudig uitgelegd is waar het is) en is een ideale plek voor zowat iedereen. Vrouwen met kinderen krijgen hun snotpeuters stil aan de blokkendozen, einzelgängers die de drukte willen ontvluchten, kunnen hier rustig de krant komen lezen, tieners kunnen hier samen op Facebook (want er is Wifi) en iedereen die dacht aan lekkere chocomelk of heerlijke boterhammen als lunch kan hier ook terecht.

Bovendien is Het Geluk na een voorstelling van Het Paleis altijd open om gezellig na te praten over de net geziene vertoning. Daar worden we tenslotte ook happy van: onze mening direct en ongenuanceerd met jan en alleman delen.

Kortom: een plek om gelukkig van te worden (aaah, clichés! HEERLIJK). De sfeer is altijd gemoedelijk, de boterhammen zijn verschrikkelijk lekker en de prijzen zijn democratisch (waar kom je dat tegenwoordig nog tegen! In deze tijd!).

P.S.: elk negatief wereldbeeld in dit artikel is enigszins ironisch bedoeld.

Laat een bericht achter

Starfish & Coffee

Poehoe, nog een koffiebar! Welke leukigheden of originaliteiten moeten we nu weer uit onze mouwen gaan schudden om hier iets over te vertellen. Ze hebben namelijk zoveel dingen gemeen: retro-interieur, vers gemalen koffie van hetzelfde merk, dezelfde menukaart, zelfs dezelfde ‘speciallekes’.

Begaan met enkel en alleen de ander (zo zijn we nu eenmaal), komt hier natuurlijk de vraag uit voort: hoe doen al die koffiebars dat dan? Hoe gaan zij de concurrentie aan? Welke leukigheden of originaliteiten schudden zij uit hun mouw (heerlijk, deze survival of the fittest) om de dans der uniformiteit te ontspringen?

Starfish & Coffee doet dat met taarten! In alle vormen, vullingen en variëteiten. Het is dan ook dé koffiebar voor ieder zoet bakkes. Het assortiment van zelfgemaakte taarten en gebak, is om je vingers bij af te likken. De enthousiaste, ubersympathieke uitbaatster is prettig gestoord (dat lijkt ook een wel een rode draad doorheen de koffiebartraditie in deze stad…), maar geeft je een warm gevoel van thuiskomen wanneer ze er even bij komt zitten om je bestelling op te nemen.

Starfish & Coffee: om gezellig b(l)ij te kletsen of in je eentje de krant te lezen bij een heerlijke koffie en 7 kilo taart! Ga zeker eens langs op de lazy Sunday tussen 13u en 18u.

P.S.: af en toe oppassen voor bakfietsen. They hurt!

1 Comment

Take a Thai

Zeg nooit afhaalchinees tegen Takeathai! Hoewel ik me had voorgenomen nooit te eten of iets af te halen in een restaurant waar ze foto’s van hun gerechten op het raam hebben kleven, waagde ik bij Take A Thai toch de grote oversteek naar deze Fastfood On The Edge.

Ik werd namelijk getipt door enkele vrienden (en een DMMA-lezer) die razend enthousiast waren over deze snelle hap. Nu moet je weten: ik heb vaak de neiging om me te laten omringen door hoogopgeleide, intelligente jonge mannen om uiteindelijk genadeloos nooit te geloven wat ze zeggen. Voor één keer moet ik ze wel gelijk geven: Take a Thai is echt de moeite!

Er zijn oneindig veel keuzemogelijkheden en de übersympathieke uitbater helpt je graag bij je keuze. Alleen al voor die man zijn vrolijkheid zou je elke dag Thais willen bestellen (wie gebruikt er nog het woord ‘smullen’?!). Kortom: ik was al vertederd nog voor ik mijn gerechtjes in handen had. Slim marketingplan. Niet alleen de uitbater, maar ook de gerechten zijn absoluut de moeite. Je krijgt ze mee in zo’n bakje als bij de afhaalchinees, maar wat erin zit, is veel beter dan een hoop salmonellascheuten in een oliebad.

Ben je dus op zoek naar een snelle hap en ben je de frituur, de pizzeria of de chinees beu en heb je geen geld voor sushi? Haast je dan naar Take A Thai! Wat zeg ik? Je hoeft je helemaal niet te haasten. Je kan makkelijk bellen of zelfs sms’en en een kwartiertje later staat een heerlijk portie exotische liefde voor je klaar! Aanrader!

Tip: lunch kost €4,-.

Laat een bericht achter

Sjalot en Schanul

Ik ben van nature vrij tot zeer wantrouwig wanneer het op hygiëne aankomt. Ik krijg standaard een smetvreesaanval wanneer ik in een restaurant niet meteen de keuken kan lokaliseren. Wanneer ik bij een toiletbezoek ontdek dat de keuken naast het toilet is, kots ik gelijk mijn hypochondrische zelf uit. Bij Sjalot en Schanul hebben ze gelukkig een open keuken, zodat je kan zien door wie en hoe vers je eten klaargemaakt wordt.

Ja, deze plek wordt gerund door een lesbisch koppel, maar laten we dit detail van hun geaardheid achterwege laten. We hoeven zulke dingen niet altijd te thematiseren.. Ja, de ober is homo. Ja, veel van hun klanten zijn in het zelfde bedje ziek (grapje, net als ikzelf dus ik mag dat zeggen). Maar dit restaurant gaat zo veel verder dan al deze homoseksuele hokjes of vooroordelen.

De dames en le garçon zijn uitermate sympathiek, hun eten is buitensporig lekker en hun restaurantje is simpel, maar buitengewoon gezellig en heteroproof. De kaart gaat van verse salades (artisjokken zijn de huisspecialiteit) tot heerlijke pasta’s en visgerechten (rond de €20,-) met gebakken aardappelen. De nadruk ligt op gezond en zuiders, dagvers en à la minute. Kortom: complimenten voor diegene die hier elke dag in het potje roert.  TOPRESTAURANT!

openingstijden:
Gesloten op dinsdag en woensdag.
Andere dagen open van 17u-22u.

Laat een bericht achter

Kyoto

Vandaag vinden we het heel erg lief dat we deze plek met je delen. Sommige zaken zouden we liever voor onszelf houden, maar nu we toch met deze vorm van charity bezig zijn: dit is dé supertip voor elke sushifreak!

Sushi is ofwel veel te lekker (Ko’uzi), maar te duur, ofwel goedkoop, maar viezer en vettiger dan de snelste fastfood. De gulden middenweg ligt net buiten het centrum. Namelijk aan de Bolivarplaats. Dit sushiparadijs heet Kyoto en is alle dagen open, ook op feestdagen. To eat – cosy – in or to take out. Je kan je sushi zelf selecteren of één van de elf menu’s kiezen (bestaande uit ongeveer 16 stuks sushi, misosoep en een salade) waarvan de prijs tussen de 13 en de 18 euro ligt. Een koopje in expensive sushiland, lijkt me.

Nadat ik besteld heb, vraagt de uitbater me tien minuutjes te wachten en begint zijn visjes vers te snijden. Na exact tien minuten (hoe doen ze het toch, die Aziaten), zegt hij dat mijn pakketje klaar is. Emotioneel labiel als ik ben, krijg ik de krop in de keel door de vriendelijkheid en het Aziatische accent waarmee de sympathieke kok me vraagt voorzichtig te zijn met de hete soep en smakelijk te eten. En nog een goede avond.

Vervolgens laat ik het geknoei met stokjes achterwege (ik zal het nooit leren) en begin de sushi met mijn handen in mijn mond te proppen. Zo lekker. Als deze man de Kyotonorm was, at ik elke avond zijn sushi om ‘m te halen.

Mega-aanrader!

Tip voor studenten: een sushilunchbox kost voor jou maar €7,-!

Laat een bericht achter

De Kaaien

Net als goedgetrainde honden die razendsnel gaan zitten als hun baasje “ZIT” schreeuwt, zijn de Antwerpse locals getraind om, wanneer het eerste beetje zon zichtbaar wordt, zich in groten getale naar de Scheldekaaien te haasten.

Ze zetten zich dan op de grond aan de rechteroever van de Schelde (het moet een gewoonte zijn, want voor het idyllisch waterstroompje hoef je ’t niet te doen) en genieten van vriendschap en het mooie weer (het zou een boekje uit de Tiny-reeks kunnen worden). De durfal gooit zijn benen over de rand.

Overdag kan je hier gerust alleen komen, met een boekje of gewoon om wat te bruinen in het briesje zonder sociaal-verplicht gepraat. ’s Avonds klit men hier veeleer samen om te drinken (zeg maar: zuipen) of lekker illegaal te bbq’en (op een mini-bbq, meneer de police, dus weinig bezwaarlijk – de gemiddelde Antwerpenaar is geen avontuurextremist).

Het durft ’s zomers al eens een drukke bedoening te worden, maar de sfeer is gemoedelijk en gezellig. Net voor en net na zonsondergang zijn de topmomenten.

Ook wij nodigen bijvoorbeeld vanavond al onze vrienden uit voor cocktails op het randje van de stad en aan de stroom. Don’t get me wrong: you’re not invited, maar roep zelf je vrienden samen en rep je naar de Scheldekaaien. Het is een absolute aanrader!

Laat een bericht achter

Popi Café

Popi heeft zicht op de Schelde en een stylisch interieur. Ideaal om met vrienden een cocktail of whiskey te drinken. Dat is namelijk de specialiteit.

Hier vind je het perfecte terras om na je werk te vertoeven: rustig, fijne drankjes en heel veel zon. Je hoeft alleen maar te zitten en te genieten. Best simpel. Vanaf je luie stoel kan je de hardlopers langs de Schelde eens checken of flirten met de automobilisten. Blijf net zolang zitten until the sun goes down. Dat is niet zo moeilijk, want ze verkopen bitterballen, dus je zult hier ongetwijfeld aan je trekken komen.

Speciaal voor de Hollandse gayies: kom zeker tijdens de Happy Hours. Twee voor de prijs van één (drankjes, niets anders, dirty minds!). Door de week tussen 21u en 22u. In het weekend tussen 19u en 20u.

Popi is wel eerder van het trendy type. Misschien beter niet in joggingbroek of op Teva-sandalen, want hier heerst de Checkcultuur. If you feel gay, you’re Popi. Da’s de slogan.

Laat een bericht achter

Snip.Snip

Eigenlijk is Zurenborg één grote familie: alle kinderen spelen op de Dageraadplaats, de ouders eten in restaurantjes eromheen en de bakfietsen met bloemenstuur staan geparkeerd tegen het kerkje. Er heerst een sfeer van gezelligheid en saamhorigheid. Familiaal en familiair. En terwijl buiten die (gezellige – kuch) drukte heerste, is de knapste dochter van de familie Zurenborg, Hasret, een kapsalon begonnen in de woonkamer en nodigt ze iedereen uit om langs te komen.

Dat is het gevoel dat ik heb, wanneer ik op een zonnige dag het sfeervolle kapsalon Snip.Snip binnenstap. Het vintage-interieur en de warme welkom van de twee kapsters zorgen dat ik me meteen thuis voel. Koffie of thee? Graag.

Mijn haren worden gewassen met natuurlijke shampoos en tijdens de hoofdmassage die ik krijg wanneer mijn haren ingezeept worden, moet ik, met moeite, orgastisch kreunen onderdrukken. Hasret’s übersympathieke vriendin vraagt wat ik wil, geeft me raad, stelt een paar kapsels voor en zet er dan vakkundig de schaar in. Voor ongemakkelijke stiltes tijdens het knippen, hoef je niet te vrezen: hier is iedereen thuis. Je kapper is je psycholoog en jij de hare.

Laat ons eerlijk zijn: wie is er ooit zelf tevreden wanneer ie een kapsalon buiten loopt? Niemand! Je vertrouwt je vrienden nooit die je zeggen dat je ‘koppie er leuk uitziet’. Laten we dus op sfeer en gezelligheid beoordelen. Daarvoor krijgt Snip.Snip een dikke tien. En al met al viel dat kapsel reuze mee.

Aanrader dus.

Het andere -en eerste- Snip.Snip kapsalon is te vinden op: Charlottalei 36

Laat een bericht achter

De Burgerij

Sta me toe, voor ik tot de kern van de zaak kom ( dat De Burgerij een toprestaurant is), even uit te wijden.

Je kent het vast: zo van die dagen dat je niet eens de tijd hebt om te eten. Je holt van hot naar her en drie keer terug. Je bent overladen met stress, zenuwen, rugzakken en werk. Het was één van die dagen toen ik in De Burgerij terecht kwam. Mijn repetitie was uitgelopen, de trein had vertraging en ik had niets in huis om te eten. Om 21u stond ik ‘kankerchagrijnig’ op Berchem station en ik kon wel huìlen van honger. De supermarkt was (natuurlijk) al gesloten, mijn lief was niet thuis, mijn beste vriendin nam haar gsm niet op en het regende. (Is er een Hollywoodscenarist in de zaal?)

Ik dumpte mijn ego en Facebookreputatie in de eerste vuilbak die ik tegenkwam en besloot alleen en met mezelf op restaurant te gaan. Met een klein hartje stapte ik De Burgerij binnen, waar drie andere tafels het vreselijk gezellig hadden. Ik vroeg met gedempte stem of ik nog kon eten – het was intussen twintig over negen. Er werd me vriendelijk en goedlachs verzekerd dat de keuken nog open was.

Toen enkele minuten later de Veggielover (mijn burger) voor me kwam te staan, kon ik mijn geluk niet op. Eerste gedachte? Fuck, die burger en dat slaatje zien er heerlijk uit. Tweede gedachte? Ik hoef niet netjes te eten, want ik ben hier alleen. Derde gedachte? Fuck, dit is lekker. NOG!

Ik vat nog even voor je samen: Ben je op zoek naar een leuke, gezellig plek om in je eentje of met vele vrienden heerlijk krokante, verse burgers te gaan eten, in combi met zelfgemaakte frieten (of lovely potatoes) en een fris slaatje? Dan moet je in De Burgerij zijn!

Tip: Er is ook een ‘burger van de maand’-contest: je kan je zelfverzonnen burger insturen en wie weet wordt die van jou een maand lang de suggestieburger.

Laat een bericht achter