Moose In The City
Denk bij Scandinavië niet langer aan Vikingen, Ikeaanse rommel of Zweedse Köttbullar. Moose In The City in dé Antwerpse hotspot from the High North. Voor wie niet wist dat ze daar op het topje van de ijsberg hip en trendy waren: deze conceptstore is een waar Scandinavië walhalla. Trek een paar kwartiertjes uit, want het aanbod is groot, gevarieerd en voor elk wat wils.
Fashion van Ilse Jakobsen tot J. Lindeberg, uniek design van Marimekko tot Normann. Boeken, dvd’s. Het houdt niet op. Je kan er zelfs dé Volvo kopen (ja, die auto ja). Kortom: verleidingen om heel je huis, kledingkast, boekenkast, keuken en garage mee te vullen. En als je helemaal vast komt te zitten in Scandinavische sferen, kan je er zelfs meteen je vliegtuigticket naar Noorwegen of Zweden boeken!
Verder nog iets Scandinavisch gewenst, meneer? Ik dacht het niet!
Wie niet bekend is met al deze hippigheid from abroad, kan vertrouwen op de sympathieke verkopers die maar al te graag een handje helpen. Er lopen tussen die verkopers overigens enkele authentieke Noorse exemplaren, die graag vertellen over hun taal en thuisland. For the real life experience.
Zowel voor Leken van het noorden als Scandinavianfreaks: een ware aanrader! (Oh, let wel: ‘t is een tikkie duurder dan Ikea. Maar niets is onoverkomelijk.)
Het Geluk
Gelukkig! We willen het allemaal worden, maar het is zo moeilijk om het te zijn (arme kinderen van deze slopende 21ste eeuw)! In principe hebben we alles om doodgelukkig te zijn. Maar we willen meer. Alleen maar meer. Veel MEER. We gaan dus gretig op zoek naar alternatieven om het niet te vullen gat in onze gelukslaag te dichten. Sommigen kweken een soort van sadistisch geluk door foto’s van arme kindjes in Sri Lanka te bekijken om te beseffen hoe tevreden wij eigenlijk mogen zijn, anderen leggen hun chakra’s op drie parallelle lijnen in een wekelijks lesje Mindfulness en nog anderen gaan gewoon iets drinken in Het Geluk (ah, zo simpel kan het – leven – zijn!).
Het Geluk zit in Het Paleis (deze non-zin hebben we niet zelf bedacht – dat is hun slogan, omdat dat heel eenvoudig uitgelegd is waar het is) en is een ideale plek voor zowat iedereen. Vrouwen met kinderen krijgen hun snotpeuters stil aan de blokkendozen, einzelgängers die de drukte willen ontvluchten, kunnen hier rustig de krant komen lezen, tieners kunnen hier samen op Facebook (want er is Wifi) en iedereen die dacht aan lekkere chocomelk of heerlijke boterhammen als lunch kan hier ook terecht.
Bovendien is Het Geluk na een voorstelling van Het Paleis altijd open om gezellig na te praten over de net geziene vertoning. Daar worden we tenslotte ook happy van: onze mening direct en ongenuanceerd met jan en alleman delen.
Kortom: een plek om gelukkig van te worden (aaah, clichés! HEERLIJK). De sfeer is altijd gemoedelijk, de boterhammen zijn verschrikkelijk lekker en de prijzen zijn democratisch (waar kom je dat tegenwoordig nog tegen! In deze tijd!).
P.S.: elk negatief wereldbeeld in dit artikel is enigszins ironisch bedoeld.
Starfish & Coffee
Poehoe, nog een koffiebar! Welke leukigheden of originaliteiten moeten we nu weer uit onze mouwen gaan schudden om hier iets over te vertellen. Ze hebben namelijk zoveel dingen gemeen: retro-interieur, vers gemalen koffie van hetzelfde merk, dezelfde menukaart, zelfs dezelfde ‘speciallekes’.
Begaan met enkel en alleen de ander (zo zijn we nu eenmaal), komt hier natuurlijk de vraag uit voort: hoe doen al die koffiebars dat dan? Hoe gaan zij de concurrentie aan? Welke leukigheden of originaliteiten schudden zij uit hun mouw (heerlijk, deze survival of the fittest) om de dans der uniformiteit te ontspringen?
Starfish & Coffee doet dat met taarten! In alle vormen, vullingen en variëteiten. Het is dan ook dé koffiebar voor ieder zoet bakkes. Het assortiment van zelfgemaakte taarten en gebak, is om je vingers bij af te likken. De enthousiaste, ubersympathieke uitbaatster is prettig gestoord (dat lijkt ook een wel een rode draad doorheen de koffiebartraditie in deze stad…), maar geeft je een warm gevoel van thuiskomen wanneer ze er even bij komt zitten om je bestelling op te nemen.
Starfish & Coffee: om gezellig b(l)ij te kletsen of in je eentje de krant te lezen bij een heerlijke koffie en 7 kilo taart! Ga zeker eens langs op de lazy Sunday tussen 13u en 18u.
P.S.: af en toe oppassen voor bakfietsen. They hurt!
Take a Thai
Zeg nooit afhaalchinees tegen Takeathai! Hoewel ik me had voorgenomen nooit te eten of iets af te halen in een restaurant waar ze foto’s van hun gerechten op het raam hebben kleven, waagde ik bij Take A Thai toch de grote oversteek naar deze Fastfood On The Edge.
Ik werd namelijk getipt door enkele vrienden (en een DMMA-lezer) die razend enthousiast waren over deze snelle hap. Nu moet je weten: ik heb vaak de neiging om me te laten omringen door hoogopgeleide, intelligente jonge mannen om uiteindelijk genadeloos nooit te geloven wat ze zeggen. Voor één keer moet ik ze wel gelijk geven: Take a Thai is echt de moeite!
Er zijn oneindig veel keuzemogelijkheden en de übersympathieke uitbater helpt je graag bij je keuze. Alleen al voor die man zijn vrolijkheid zou je elke dag Thais willen bestellen (wie gebruikt er nog het woord ‘smullen’?!). Kortom: ik was al vertederd nog voor ik mijn gerechtjes in handen had. Slim marketingplan. Niet alleen de uitbater, maar ook de gerechten zijn absoluut de moeite. Je krijgt ze mee in zo’n bakje als bij de afhaalchinees, maar wat erin zit, is veel beter dan een hoop salmonellascheuten in een oliebad.
Ben je dus op zoek naar een snelle hap en ben je de frituur, de pizzeria of de chinees beu en heb je geen geld voor sushi? Haast je dan naar Take A Thai! Wat zeg ik? Je hoeft je helemaal niet te haasten. Je kan makkelijk bellen of zelfs sms’en en een kwartiertje later staat een heerlijk portie exotische liefde voor je klaar! Aanrader!
Tip: lunch kost €4,-.
Kutkerst
Het is weer zover. De dag van Jingle Bells en Deck The Halls. Iedereen vrolijk, lekker warm binnen bij het haardvuur. Er wordt een gevoel van totale sociale cohesie gevormd, iedereen ziet elkaar graag en we delen de mooiste momenten bij een heerlijk diner. Een of andere uitzinnige nicht beschreef het me in geuren en kleuren en vermeldde erbij hoe hard hij altijd uitkijkt naar deze periode. Nadat ik hem eerst tien minuten had aangestaard, begon ik zo hard met mijn ogen te draaien dat ik er misselijk van werd. Kutkerst.
Nu kan je Freudiaans gaan zeuren over welke frustraties er aan de oorsprong van mijn afkeer liggen (van ‘ongelukkige jeugd’ over ‘sociale handicap’ tot ‘het onvermogen tot liefhebben’), ik zal ten alle tijden formeel ontkennen. Ik vind het gewoon niet leuk.
Trouwens, wat is er dan zo leuk aan? Dat moet je mij eens vertellen. Het gezellig samenzijn? Dat loopt toch fout af. Ofwel begin je je steendood te vervelen omdat één of andere tante zich te pletter zaagt over haar kunstverzameling, ofwel wordt de plezante nonkel (ja, want wie ken ‘m niet – de flauwe grapjasnonkel) dronken en agressief en haalt één of ander familieschandaal uit de doofpot. Gezellig.
Voor het lekkere eten moet je ’t ook niet doen. Want je eet sowieso te veel (waren we niet al te dik? Nee, we gaan wel hypocriet vermageren na de feestdagen) en uit beleefdheid moet je ook nog eens alles opeten wat er op tafel komt. Bovendien ben je verplicht netjes te eten, want vaak ben je te gast bij je schoonfamilie en primeert de schone schijn des te meer. Daarenboven: de soep is te zuur of de vis is bedorven, omdat men al dagen van te voren aan het feestelijk maal bezig is (waar zitten we nu met onze empathie tegenover kindjes uit Afrika? Daar zitten we dan met onze maandelijkse, pragmatische overschrijving van €0,10 aan Oxfam en onze jaarlijkse kerstdiarree!).
Uiteindelijk zijn we een salmonellabacterie en buikgriepje rijker en kunnen we de dokter van wacht bellen en betalen we ons blauw aan zijn wachttarief. Als we al kunnen betalen, want in onze verwoede poging om te doen alsof het leven een groot, gezellig feest is, zijn we de economische crisis vergeten en moeten we vaststellen dat we op zwart zaad zitten omdat we ons te populair wouden maken door te veel geschenken te kopen.
Het ergste van al is: je kan nergens heen om deze vervelende sferen te ontvluchten. Stel: het wordt ongezellig aan tafel, je bent wat moe of je bent het simpelweg kotsbeu: je kan niet naar buiten vluchten, want daar word je om de oren geslagen met valse, bewegende Kerstmannen, flikkerlichten, roodgloeiende rendieren, kling-klokjes-klingeling en ander lelijke (laat ons eerlijk zijn: mooi is dat nooit!) versieringen. Zelfs in de kelder kan je niet schuilen, want daar staat het dessert klaar omdat de koelkast vol zit.
Maar, weet je, doe allemaal maar mee. Eet tot je dik en doodziek bent, koop cadeaus tot je geen cent meer hebt, verdring de beelden van al die arme Afrikakindjes en ga vooral allemaal kerstshoppen in Londen. Londen! Dan heb ik er tenminste geen last van!
Door: Neal Leemput
Homo Top 100
Gisteren was het zover. Het Feest der Faggots. De Homoseksuele Hoogdag. De Nationale Anders-Geaarde-Jongens-en-Meisjesfeestdag. De Homo Top 100!
Deze happening was aan zijn negende editie toe en heeft al een vette reputatie opgebouwd in Gay Wonderland. Naast slecht afgeprinte naaktfoto’s van Zac Efron of Beth Ditto hebben vele holebietjes waarschijnlijk een aftelkalender naar dit event boven hun bedje hangen. For sure. Holebivereniging Enig Verschil sloeg opnieuw de handen in elkaar met de heteroseksuele (jaja, zal wel) Breakfast Club om dit vuurwerk te laten knallen. En dat deed het, de sterretjes vlogen in het rond!
Mopjes over bacardi-colanichtjes of hairy hunky bears zijn niet echt aan de orde, want dit is het enige feestje dat ik ken dat er quasi in slaagt om een totaal verscheiden en positief (ogenschijnlijk niet rechtstreeks op seks belust) publiek aan te trekken, met hier en daar zelfs hetero’s! Dat vinden we dan wel weer geil.
Om kwart voor twaalf: opschudding in de club. Bart De Wever komt binnen. Hij komt ‘de ploat oepzetten’. Gewaagde keuze van de organisaties. Reacties zijn gemengd. De een vindt hem een homofoob fascist, de ander is blij zijn of haar rode bolletje in hoogst eigen persoon te zien. Ik blijf wat dit betreft even onafhankelijk, maar ik vind wél dat die grap met die onbeleefd gestopte plaat nu wel lang genoeg heeft geduurd. In ieder geval: tien minuten later was iedereen de politieke realiteiten al lang vergeten en werd er alweer vrolijk verder gedanst. La la la…
De top tien is één en al clichés. En don’t we looove cliché’s?! Overdreven dansende homo’s bij Loreen’s ‘Euphoria’ of ’Diva’ van Dana International (mijn favoriet, hier bevestig ik graag een cliché) en geëmotioneerde lesbo’s bij ‘Porselein’ van Yasmine. Alles ongenuanceerd stereotiep, maar oh zo leuk! Op nummer één staat THE enige echte queen of queers, La Gaga natuurlijk, met Born This Way. Kwestie van het kind nog eens bij de naam te noemen.
Pluimen op de hoed en in de kont van de organisatoren dus.
Door: Neal Leemput
Lomography
Retro. Ik weet niet goed wat ik er van moet vinden. Tegenwoordig moet je teruggrijpen naar het verleden om in de mode te zijn. Maar goed, het is een hype en open-minded als ik ben, zal ik die niet negeren.
Sinds kort kunnen retrohipsters met bolletjesjurkjes en oorlogskapsels, die filterkoffie drinken in koffiebars waar het water nog opgegoten wordt, waar de platenspeler op volle toeren draait en waar er in de zetel van grootmoe wordt gezeten (a.k.a. tegenwoordig elke koffietent), hun buitensporige pre-beschavingsavonturen vastleggen op een geheel nieuwe manier: de analoge camera! Er is namelijk de nieuwe winkel van Lomography in Antwerpen geopend in de Kammenstraat.
‘Future is analogue’ prijkt er in grote, houten letters op de muur (vermoedelijk gezaagd uit Congolese, koloniale bananendozen – als dat niet retro is!). Hier kan je analoge camera’s in alle vormen en kleuren en met alle soorten specificaties en lenzen kopen. Je kan er ook cursussen komen volgen (want vergeet niet – het moet terug van de eerste keer goed zitten. Je hebt geen moderne tweede kans!) en je kan je rolletje ook hier laten ontwikkelen (voor wie net niet helemaal mee gaat in het hipsteridee: je kan ze ook digitaal meekrijgen).
Oké, tussen al mijn scepsis door moet ik toegeven dat ik het best een vette winkel vind. Alles ziet er mooi uit en ook de foto’s zijn best cool. Misschien is het meer een grijpen naar wat we niet kennen in plaats van een teruggrijpen naar het verleden (hoewel het pretty much op hetzelfde neerkomt – shit, nu doe ik het weer) en de analoge camera geeft wel een leuk effect aan je foto’s. Ik ben het meest fan van de rode fish-eye. Gelukkig! De rode is in voorraad, want de appelblauwzeegroene is het meest populair. Ik had het kunnen weten.
We onthouden: vette foto’s, vrij magere prijzen. Zeker eens langsgaan!
D-club
Waky waky, Queens of Queer.
D-club opened its doors to gayheaven again.
Better dance your heart out, gayngels,
‘cause if the curtain falls a second time, it might be forever.
Ongeveer zeven maanden nadat D-club de deuren sloot door financiële (en imago-) problemen (D-club trok vooral puberende meisjes aan, nvdr.), gooien twee nieuwe eigenaars de poorten en alle opties weer open. Naar eigen zeggen (gelezen op nieuwsblad.be) werd de club gerestyled en richten ze hun peilen nu op een iets ouder en kapitaalkrachtiger publiek (hoewel je nog steeds je gierige zin kan doen, want toegang is gratis en je hebt geen lidkaart nodig).
Wij gaan kijken met twee vragen: hoe trashy is trendy in gay ‘mainstream’ nightlife en hoe dik gezaaid ligt de goeie ouwe Bacardi-colanicht in de nieuwe homoseksuele speeltuin? Respectievelijk in die volgorde zouden de antwoorden ‘valt wel mee’ en ‘vrij tot zeer dik’ kunnen zijn.
Er is nu een VIP-lounge (waarom waren wij niet uitgenodigd?), de muren kregen hier en daar een zilver accent en de gemiddelde leeftijd is iets omhoog gegaan (hoewel, met die homo’s weet je het nooit. Die liegen over alles. Vooral over grootte en leeftijd). Ik help zelfs een 50plusser die van de trap valt. Hij schaamt zich en ik ben opgelucht: hij begint niet te wenen. Ik kan dus vaststellen dat het er op vooruit gegaan is. Ach, het is ook maar de eerste avond.
De muziek is vaak oké, maar soms ook vrij commercieel (if you care…). Dat valt me vooral op wanneer Beyonce’s-‘Who run the world? Girls!’ te horen is. Op een of andere vreemde manier beginnen de enthousiaste nichtjes een synchrone choreografie te dansen. Iets met armen, benen en knieën hoog. Bijna schattig.
Wanneer ze ‘Highway to Hell’ draaien, besluit ik naar huis te gaan. Ze moeten ons niet TE hard met de neus op de feiten drukken. Leuke avond gehad. Ik zou zeggen: doe net als ik en neem veel vrienden en uw positieve ingesteldheid mee en het wordt een feestje. We besluiten: De eerste avond viel al mee, maar het was ook geen overdonderend feest. Hier en daar wat kinderziekten (de club, niet het publiek), maar er zit zeker potentieel in/tussen. We wensen de uitbaters veel succes!
Sjalot en Schanul
Ik ben van nature vrij tot zeer wantrouwig wanneer het op hygiëne aankomt. Ik krijg standaard een smetvreesaanval wanneer ik in een restaurant niet meteen de keuken kan lokaliseren. Wanneer ik bij een toiletbezoek ontdek dat de keuken naast het toilet is, kots ik gelijk mijn hypochondrische zelf uit. Bij Sjalot en Schanul hebben ze gelukkig een open keuken, zodat je kan zien door wie en hoe vers je eten klaargemaakt wordt.
Ja, deze plek wordt gerund door een lesbisch koppel, maar laten we dit detail van hun geaardheid achterwege laten. We hoeven zulke dingen niet altijd te thematiseren.. Ja, de ober is homo. Ja, veel van hun klanten zijn in het zelfde bedje ziek (grapje, net als ikzelf dus ik mag dat zeggen). Maar dit restaurant gaat zo veel verder dan al deze homoseksuele hokjes of vooroordelen.
De dames en le garçon zijn uitermate sympathiek, hun eten is buitensporig lekker en hun restaurantje is simpel, maar buitengewoon gezellig en heteroproof. De kaart gaat van verse salades (artisjokken zijn de huisspecialiteit) tot heerlijke pasta’s en visgerechten (rond de €20,-) met gebakken aardappelen. De nadruk ligt op gezond en zuiders, dagvers en à la minute. Kortom: complimenten voor diegene die hier elke dag in het potje roert. TOPRESTAURANT!
openingstijden:
Gesloten op dinsdag en woensdag.
Andere dagen open van 17u-22u.
