Who’s the Big Black Boss? She is.

Van een wispelturig idee tot de waanzinnige werkelijkheid: Emma is de Mater Familias Der Redacteuren. Deze Hollandse wildebras heeft haar studentenstad binnenstebuiten gekeerd (dat mag u letterlijk nemen) en vat nu samen.Voor elk wat wils: van een tweedehands hoedje tot pinten en ne grote me mayonaise.


Hebt u vragen? Shoot. Emma heeft standaard een lekker antwoord klaar.


Adres: Lange-Nieuwstraat 13
2000 Antwerpen
Historisch Centrum
+32 4 87 32 26 44
Toon op kaart

Mama Matrea

Er was wat onenigheid over Mama Matrea. Van de een mocht Mama niet op de website, van de ander moest het er op en de rest had geen mening. Mama Matrea bevat iedere ingrediënt om een heerlijk zuiders eetcafé/ cocktailbar te zijn: lekker biologisch eten (zoals ze zelf zeggen: 100% respect voor moeder aarde), keigoede cocktails, happy hours en zo nu en dan draait een dj een plaatje of is er open mic. Maar.

Zoals je zou verwachten van een zuiderse cocktailbar met wereldkeuken komt alles net te laat. De bediening, de cocktails en het eten. Daarom onze tip: bestel in de happy hour 2 cocktails per persoon. Want aan één heb je zeker niet genoeg en voor je de ander krijgt, is de alcohol al uitgewerkt. Dan maakt het ook niet uit als je wat later je eten krijgt, want je bent druk met je mighty mojito en hopelijk ook met je gezelschap. And why make a big deal out of it? Niks geen geklaag hier, maar volledige chillheid. Haast hebben doe je maar in je eigen tijd, niet in die van Mama Matrea.

Zeker gaan op woensdag want dan eet je wat de pot schaft voor €5,- tussen 18 en 22.

Comments Off on Mama Matrea
Adres: Pacificatiestraat 49
2000 Antwerpen
't zuid
Toon op kaart

De Nieuwe Linde

De eigenaars van De Nieuwe Linde laten er geen doekjes om winde(n). In onze mailbox vonden we enthousiaste mailtjes van Lin en Dirk met maar 1 boodschap: ‘Waar blijven jullie?’

Inderdaad, waar bleven we. Dat vroegen wij ons ook al af toen we het café in deep south betraden. De Nieuwe Linde is de buurtkroeg waar de buren van de andere kant van de stad op af komen. Want het is er gezellig. De buurmannen en buurvrouwen zijn gezellig. De pintjes of ‘we bestellen gewoon een fles wijn’ maken het nog gezelliger. Is het te druk binnen, ga dan met je gezelligheid naar buiten. Want daar kan je onder de warme ‘kom hier maar roken’-lamp staan.

Zoals de Lindenaars zelf zeggen: ”Het blijft vooral een gezellige BABBELKROEG”. Dus babbel er op los met de creatievelingen die hier rondhangen of houd wijs je mond tijdens een van de optredens. We houden jullie op de hoogte van hun activiteiten, want iets zegt ons dat we die wel in onze mailbox zullen vinden. Wij wensen jullie alvast veel gezellige uurtjes toe!

Laat een bericht achter
Adres: Bogaardestraat 1b
2000 Antwerpen
Historisch Centrum
+32 3 2340314
Toon op kaart

Jeugdherberg Pulcinella

Een groot zwart gebouw midden in het historisch centrum. Misschien had je er je bedenkingen bij, maar don’t worry er stond niks van belang. Zo vertelde onze vriend de stadsgids Tanguy Ottomer. Voor niks kregen we iets nuttigs terug: een hostel van belang. Ontworpen door Bekend Persoon van Antwerpse bodem: Vincent van Duysen.

Het is een strak gebouw. Minimalisme is het kernwoord van Vincent. Less is more. More clean inderdaad, want het is een schoon gebouw (het Hollandse en het Vlaamse schoon), waar je niks anders doet dan slapen en van het niet zo minimale buffet graaien. More wil je er ook niet doen, want het gebouw schreeuwt: go find your gezelligheid outside the building.

En dat kan je dan ook goed doen in de naburige Kammenstraat, Nationalestraat, Mechelseplein, ’t Zuid, Kloosterstraat, Schelde… Je kan van het café zo je minimalistische schone bedje induiken. Of nog een aftappertje doen met je slaapkamergenoot uit Verweggistan. Maar sst, want jullie zijn vast niet alleen…

meerbedkamer (inclusief ontbijt)
-26 : €21,-
+26: €23,60

2persoonskamer (inclusief ontbijt)
-26 : €25,20
+26: €27,80

Laat een bericht achter
Adres: Mechelsesteenweg 72
2018 Antwerpen

ma-za 08.00-19.00 zo 09-18.00
Toon op kaart

Biologisch-dynamische bakkerij

Wat een feest: er zijn maar liefst twee biologisch-dynamische bakkerijen in ‘t Stad! Hoera! Maar de één is de ander niet. En onze voorkeur gaat uit naar de Biologisch-dynamische bakkerij op de Mechelsesteenweg.

Hoewel de lunchroom in de Volkstraat dichtbij het centrum is, raden wij aan een stukje door te trappen/stappen naar de Mechelsesteenweg. Want de bakkerij in de Volkstraat is klein, donker en druk en die op de Mechelsesteenweg is ruim, licht en rustig mét een tuintje! Maar het moet gezegd worden: beiden hebben sfeer en een overdosis aan lekker gezond eten.

Waar je ook naartoe gaat, de biologische porties zijn altijd groot en de avocadoburger is altijd even lekker. Dus: aan jou de keus waar je naartoe gaat, als je er maar een keer geweest bent.

Tip: bestel niet stiekem een stuk homemade taart als je op dieet bent, want je eet deze heerlijke grote krengen helemaal op!

Biologisch-dynamische bakkerij op ‘t Zuid: Volkstraat 17.

Laat een bericht achter
Adres: OudeVaartplaats 47
2000 Antwerpen
Centrum
+32 3 2133500
Toon op kaart

Aziatisch restaurant: Kioku

Soms is de drang om sushi te eten zeer groot, maar je vriendenkring te klein. Dan heb je twee opties: of je legt je erbij neer en maakt die zoveelste pasta met tomatensaus en champignons of je gaat in je eentje op sushi-jacht. Sometimes you got to do, what you’ve got to do.

Dus op de fiets naar de Oude Vaartplaats bij het Theaterplein. Daar zit sinds anderhalf jaar een Aziatisch restaurant gerund door de Nepalese Bishal. Naast sushi en andere Japanse gerechten biedt hij dan ook gerechten aan van zijn thuisland. Maar daar kwam ik niet voor.

Het was een vrijdagavond en niet druk. Aan de voorzijde is het licht wat feller en zit je in kunststofstoelen. Aan de achterzijde kan je op een kussentje op de grond zitten aan de lage tafels. Zoals in films waar de beste actiescènes gebeuren. Maar weinig actie vanavond. Eén stelletje ging voor de pijnlijke poep (romantisch doen kent een prijs), maar de andere gasten kenden elkaar duidelijk al langer dan vandaag en deden geen moeite meer.

In Kioku is het heel rustig. Norah Jones muziekje, fluisterende Vlamingen, zelfs het gehak van de Nepalese mannen in de open keuken hoor je niet. Er is een grote tafel waar je leuk met je vrienden kan zitten, maar liever niet want dat zou de harmonieuze sfeer kunnen verstoren.

Ik deed eens gek en bestelde een verrassingsmenu van 14 euro. Toen gebeurde er iets wat me in mijn hele sushi-eten-carriere nog nooit was gebeurd: het was te veel! Ik had zelfs al een boontje met mijn buren gedeeld. (Niet dat ik iets terug kreeg, maar daar ging het ook niet om). Naast me hoorde ik de ‘keigoe’s’ en de ‘lekker als altijd’ op de vraag of het gesmaakt had. En ik sloot me bij mijn buren aan. Stiekem hoopte ik toch op nieuwe (sushi-)vrienden.

Kortom: De prijs is erg goed voor de porties en ideaal voor als je naar het theater gaat, net hebt gespeeld, een zakelijke lunch of voor die eerste date.

Comments Off on Aziatisch restaurant: Kioku

‘Ik ben geen Antwerpenaar, ik ben een Jood.’

EXCLUSIEF interview met de orthodox-Joodse Aron

Op een zonnige dag liepen we door de Lange Leemstraat, het hart van de Joodse buurt, met een camera op zak. We wisten dat we die hier beter in onze zak konden laten. Maar wat niet mag, is vaak het lekkerst. De camera werd erbij gehaald en we vroegen aan Joodse mannen met een hoge zwarte hoed, of we misschien een… Maar ze liepen al door voor we onze zin konden afmaken. Net op het moment dat we het wilde opgegeven, kwamen we Aron tegen. En voor hem gold hetzelfde: wat niet mag, is vaak het lekkerst. Voor we het wisten kregen we een hand en een telefoonnummer. Orthodoxe Joden aan de overkant van de straat liepen nog vluchtiger voorbij dan anders.

Eindelijk zouden al onze vragen over de (gesloten) Joodse gemeenschap in Antwerpen beantwoord worden! En Aron was net zo opgewonden, want zelfs vanuit Jeruzalem belde hij een stuk of tien keer. Hij was nauwelijks te verstaan door de slechte verbinding, maar de woorden ‘schatje’, ‘heb je een lief’ en ‘ik heb nog een klusje voor Marjolein’ kwamen duidelijk over. Zelfs in zijn smsjes droop het enthousiasme er vanaf: of we niet chique uit eten wilden, of hij ons niet moest komen halen met zijn auto en of we niet eerst even langs zijn huis wilden. We bedankten en spraken af in Beni Falafel in dezelfde Lange Leem.

Ik zal jullie vertellen wat goede Joodse eten is.’ Aron heeft een sterk accent dat klinkt alsof hij niet hier geboren is. ‘Maar eerst moet ik mijn handen wassen.’ Zodat hij rein en onbevlekt tegenover God kan staan, hebben we gelezen. ‘Falafel is geen vlees. Humus is gemaakt van kikkererwten. Joodse melk moet altijd extra gecontroleerd worden. Daarom kost alles veel duurder.’ Hij wijkt al snel af van de Joodse kaart en de Joodse gebruiken met een verhaaltje over een of ander meisje die hij ooit ontmoet heeft. Ik was vroeger een stoute jongen.’ Hij lacht erbij als een klein kind. ‘Maar ik ben orthodox gebleven. Ik kom uit een hele edele familie. Waar was ik?

Sla is bij ons een groot probleem. We moeten bij daglicht constant controleren op wormen en mieren. Ieder blad van de krop sla moeten we eraf halen. Wassen is niet genoeg, want wormen blijven plakken. Daarom zetten we de sla in de diepvries of in zout water. Wormen, schelpdieren zijn een van de zonden. We mogen dus ook geen garnalen of mosselen eten.’ De vraag of hij dat wel eens gedaan heeft is een retorische. ‘Beter twee zonden dan zeven!’ is zijn antwoord. ‘Bestellen?’ vraag ik.

Maar dat wordt nog even uitgesteld want Marjolein herkent een Joodse meneer van haar muziekles. ‘Toch niet Aron? Op muziekles? Dat mag niet!’ Ook Aron 2 blijkt te zondigen. De ene Aron draait zich om naar de andere. ‘Doe jij aan notenleer?’ ‘Notenleer? Nee.’ ‘Heb je dat nooit gedaan?’ Hij herkent Marjolein. ‘Ah, ja, notenleer op de Mechelsesteenweg. Maar dat is al drie jaar geleden.’ Zo lang woont Marjolein hier nog niet, maar wat maakt het uit. Nu kunnen we eindelijk bestellen.

Aron bestelt een grote mix van Joodse lekkernijen voor zichzelf (‘I’m big Aron’) en een kleine voor ons. Tijdens het eten denken we hem eindelijk wat vragen te kunnen stellen. ‘Ik ben in België opgegroeid. Maar eerst eten want het is een hele verhaaltje.’ Het hele verhaaltje krijgen we nooit te horen. Hij komt niet veel verder dan dat hij een diamantzetter op non-actief is, dat we moeten schatten hoe oud hij is (‘Iedereen schat me 28!’) -hij is 52- en dat hij zes kinderen heeft, onder andere Mozes en David, waarvan er twee gaan scheiden. ‘Ze waren allemaal tussen de 17 en 23 toen ze gingen trouwen.’ Aron zelf was 19. ‘Hele orthodoxen zoals wij, worden uitgehuwelijkt. Je mag niet met een meisje alleen zijn. Allemaal grenzen bij ons.’ Was je verliefd? ‘Ha, verliefd! Nee tien jaar later ook nog niet. Wij Joden weten niet wat liefde is. Toen ik voor het eerst met haar sprak, viel ik bijna in slaap.

Dan schat hij hoeveel vriendinnetjes hij heeft gehad (‘400, 500 zoiets’), hij glimlacht zijn gebleekte tanden bloot en vertelt ons dat hij aan massage doet en foto’s maakt met tekstjes erbij (‘Ik ben er een kei in!’). Het klusje voor Marjolein was iets met kuisen, maar hij wimpelt het snel af want hij weet net als wij dat het niet helemaal koosjer is. Aron heeft duidelijk veel contact met de ‘buitenwereld’, maar zou niet willen dat de Joodse gemeenschap zich vermengt met de rest van Antwerpen. ‘Ik ben geen Antwerpenaar, ik ben een Jood. We hebben alleen contact met Antwerpenaars via de diamantindustrie en dat is goed zo, want jullie brengen slechte gewoonten over.’

Kalt hè?’ Een oudere Joodse meneer komt binnen. ‘Wie heißen Sie? Sind Sie von für den Krieg?’ Het wie-kent-wie spelletje wordt gespeeld. Aron verduidelijkt: ‘Hij zei dat hij Nas heette. Nasch betekent snoep. Ik zei: ‘Ik heet ook Nasch, want ik snoep ook graag!’’ Hij lacht hard om zijn zoveelste grapje. De Bulgaars-Joodse vrouwen in de keuken lachen niet meer mee, ze kennen Aron al lang.

Wij beginnen hem nu ook al een beetje te leren kennen dus beginnen we over seks. Is het waar dat er tijdens de seks een deken over de vrouw wordt gedaan? ‘Seks gaat heel gewoon. Op en neer, eventjes blijven, niet egoïstisch doen.’ De roddel blijft een roddel. ‘Maar we slapen wel gescheiden.’ Zijn dochter belt. ‘Ich bin in Beni Falafel.’ Tien minuten later staat ze aan onze tafel. Een wat stevige jonge vrouw van ongeveer onze leeftijd. Op haar blackberry laat ze een foto van haar kinderen zien. ‘Mijn dochter is model. Soms hangt haar foto hier in de Beni Falafel.’ We zien mooie blonde krullen, die er binnenkort af moeten. Traditie. We mogen even aan Naomi’s pruik van mensenhaar voelen. Voorzichtig, want ‘die kost duur’ (€2000,-). Ze ziet eruit als de Joodse vrouwen op straat, maar ze komt modern over. Als een echte een vrouw van deze tijd gaat ze binnenkort scheiden. Hoe ze dat vindt? Zonder te antwoorden loopt ze met haar blackberry in de ene hand, de falafel in de andere en met een grote glimlach op haar gezicht naar buiten. Ze lijkt op haar vader.

Aron zit middenin een verhaal over een paardrijmeisje dat verliefd op hem was, wanneer zijn vrouw vanuit Amerika belt. ‘Business. Ze koopt daar diamanten in.’ Het Jiddische gesprek klinkt minder aangenaam dan het gesprek met zijn dochter. We verstaan ‘Naomi schmeckt alles’, ‘Mobistar’ en ‘Geld’. ‘Het gaat niet goed met de Joodse diamantenbusiness. De Indiërs overheersen.’ Hij zucht diep. ‘Je hebt nu misschien nog 100, 200 rijken. Daarvoor duizenden.’ Maar Aron hoeft zich nergens zorgen om te maken. ‘Ik heb veel geld. Ik koop ook veel op eBay, gewoon om het kopen.

Na bijna drie uur in de neon-licht falafeltent de zonden van Aron te hebben aangehoord, vragen we hem of hij niet liever een niet-Joods leven had gewild. Het is hier een klein dorpje, een stom dorpje. Maar ik ben blij dat ik een Jood ben. Ze hebben me wel eens gevraagd om te kiezen: je andere leven of het joodse leven. Maar ik verkies het om chassidisch te zijn en nog meer chassidisch dan ik ben.

Het volgende interview met beroeps-Antwerpenaar en personal shopper (daar gaan wij eens goed gebruik van maken) Tanguy Ottomer is te lezen op 20 maart.

Laat een bericht achter
Adres: Steenhouwersvest 24
2000 Antwerpen
Centrum
Toon op kaart

Valentijnsdagtip: juwelier Hable

Oke, deze winkel bevat misschien iets te dure ingrediënten, maar wij hopen dat ons lief een oogje dichtknijpt en zijn buidel erbij pakt. Mooie zilver en goud sieraden vanaf 65 euro. Je kan ook samen met de eigenaresse je eigen juweeltje in elkaar flansen. (Haar werkplaats is in de winkel!)

Love is not for sell? Says who?!

Laat een bericht achter

Ja, het blijft kut.

Valentijnsdag kan je op verschillende manieren beleven:

Kotsend in je bed want je hebt gisteravond de ik-heb-geen-lief-myserie weggedronken. Net zolang totdat je het woord liefde niet meer vond.

Je wordt wakker naast de persoon waar je beter niet naast wakker was geworden. Te laat! Daar zijn de problemen al! En zijn/ haar adem accentueert jouw wanhoop.

Met je lief dat je al jaren hebt ‘gezellig’ op stap, met de hoop hem/haar nu eens écht beter te leren kennen. Obers zijn gevaarlijk aantrekkelijk op deze teleurstellings-uitstapjes (yes, een nieuw scrabble woord dat jullie terug thuis kunnen gebruiken).

Je luistert naar Lil’ Kim’s ‘How many licks’ en denkt aan de liefde. Die -net zoals jij- nooit kwam. Prostitueren lijkt een optie.

Dus Valentijnsdag beleven? Zorg eerst maar dat je die overleeft. En in welke mood jij ook bent, val ons er niet mee lastig. Deze videoclip kan je misschien helpen je beter te voelen:

Laat een bericht achter
Adres: Volkstraat 63
2000 Antwerpen
't zuid
Wifi!
Toon op kaart

Nomade Eethuis

In de upcoming Volkstraat moet je zijn om goed te ontbijten/ lunchen. In het Nomade Eethuis (voorheen: Mo Made) vind je de lekkere broodjes met een internationale touch. Go Florida en eet een broodje met garnaalsla, avocado, mango en rode ui. Go Bali en krijg een broodje yogonaise, kippenwit, komkommer, tomaat en tuinkers voorgeschoteld. Voor de echte Hollander is er een broodje Patat met aardappelsalade, rosbief, olijfolie, verse dragon en mierikswortel. Onverwacht lekker bedacht door de Marokkaans-Belgische eigenaars.

Het beste om te gaan is wanneer het niet zo druk is want het is klein, maar wel gezellig. Aan de grote tafel kan je goed werken op je laptop met het wireless Internet dat door de lucht vliegt, maar je kan ook romantisch zitten met z’n tweetjes aan een tafeltje bij het raam.

Voor velen de vaste ontbijtplek!

Laat een bericht achter