Cargo Zomerbar in Park Spoor Noord
Echt alles in en rond de loods in park spoor noord straalt zomer uit: de drankjes (cocktails, desperados, cava rosé,…), het eten (tapas en zuiderse gerechten) en de omgeving (ligstoelen, park, fonteinen). De Cargo Zomerbar is hot!
Blijf wel een beetje weg van die fonteinen of ga enkel tijdens de schooluren (en geef de oprichter van de school een standbeeld). Anders dringt de scherpe geur (urine) en het scherpe geluid (gekrijs) van een subtropisch zwembad zich te hard op. Met kinderen is het immers net zoals met alles dat veel geld kost: ze zijn verdraagbaar als jij ze bezit, maar voor anderen zijn ze even ergerlijk als een lawaaierige Ferrari.
Met uitzondering van de kinderen, wordt de eerste zomerbar van ‘t jaar gekarakteriseerd door het ‘less is more’ principe. Het eten moet je zelf gaan afhalen en het is wel oké, maar vooral heel goedkoop. Het personeel is op sommige tijdstippen nergens te vinden, omdat het shotjes aan het doen is. Het park zelf is niet supermooi, maar je ziet toch alles wazig na die zeven caipirinhas in de vlakke zon. Vreemd genoeg is het gras hier ondanks alles echt het groenst.
Ook ‘s avonds wordt het er erg gezellig gemaakt met kaarsen en vuurtonnen.
Qualitea Time vs. My Cup of Tea
Kwaliteitskoffie heeft België veroverd. Het woord ‘koffiezetapparaat’ is geschrapt uit het woordenboek en vervangen door ‘espressomachine’. Barista is een knelpuntberoep geworden en Caffènation is goed op weg om een multinational te worden. De gevolgen zijn dan ook niet te overzien: Antwerpen ziet zwart van de koffiezaken, onze tanden zien geel, we staan stijf van de cafeïne en spenderen 40% van onze tijd op het toilet. Het enige remedie voor dit overdosis is tea time als afwisseling! Het was geen gemakkelijke opdracht, maar we hebben dan toch tussen alle koffiehuizen, twee theezaken kunnen ontwaren waar je heerlijke thee en theeaccessoires kan kopen.
Wie zijn gasten iets beter wil aanbieden dan de vieze brei van de supermarkt moet naar Qualitea Time in de Kloosterstraat. Hier verkopen ze theesoorten alsof het om de duurste wijnen gaat. Op de verpakking staat dan ook telkens een omschrijving en een heel gedetailleerde bereidingswijze van bijvoorbeeld de goddelijke jasmijnparelthee.
Voor deze ultieme kwaliteit betaal je natuurlijk wel wat meer. Is het voor jou toch een brug te ver om je thee te bereiden met “een goede kwaliteit bronwater zoals Mont Roucous of Spa Reine”, ga dan kijken bij het iets eenvoudigere My Cup of Tea om de hoek. Ook hier hebben ze een grote keuze aan losse thee.
Of de komst van deze twee theezaken het begin inluidt van de overmeestering van koffie is nog koffiedik kijken…
Qualitea Time
Kloosterstraat 85
2000 Antwerpen
My Cup of Tea
Muntstraat 8
2000 Antwerpen
Witzli Poetzli
Op onze queeste naar gezellige plekken betrapten we onszelf erop dat we altijd het centrum meden. De oorzaak van dit laffe gedrag was angst voor dronken Britse toeristen die ons zouden meesleuren in een karaokebar en ons zouden dwingen te dure drankjes te binge drinken. Maar we wisten dat we deze angst moesten overwinnen. Daarom gingen we de uitdaging aan om de naald in de toeristische hooiberg te zoeken en die hebben we gevonden: café Witzli Poetzli. Hoewel dit café pal achter de kathedraal ligt, is het toch gespaard gebleven van de marginale saus waarmee de rest van deze buurt overgoten is.
Volgens ons is dit het ideale café voor een eerste date: rustig genoeg om te praten – profiteer ervan nu je nog iets hébt om over te praten – en niet te donker zodat je geen kat in een zak koopt. Bovendien zorgen de alternatieve stamgasten van de modeacademie voor gezellige decoratie met hun glittertruien.
Voor wie nog wat hulp nodig heeft, enkele verleidingstips. Als je niet veel tijd hebt, kan je liegen dat witzli poetlzi ‘hanky panky’ betekent in het Pools terwijl je je haar over je schouder zwiert en lichtjes loenst. LICHTJES zeiden we. Voor op de iets saaiere date kan je indruk maken met de historische uitleg dat Witzli Poetzli de oorlogsgod van de Azteken is, aan wie mensenoffers werden gebracht. Om vervolgens de daad bij het woord te voegen en jezelf op de schoot van je date te werpen als een gewillig offerdier.
Voor wie geen date vastkrijgt maar toch dringend behoefte heeft aan fysiek contact: kom naar één van de optredens waarbij je heel dicht tegen elkaar plakt en niemand opkijkt van een verkeerd geplaatste hand hier en daar. Aanrader.
Tip: boven is een rookruimte waar je overdag nog wel eens een verloren schrijver kunt spotten die daar zijn inspiratie vindt.
Sussies en koffie
Sussies Vintage is hip! Maar ze wilden nog hipper zijn! Een koffiebar beginnen misschien? Maar ja, een dertiende koffiebar in een dozijn openen was echt geen optie in Antwerpen. Dan zou het beginnen lijken op een plaag en plagen zijn zo jaren 1400! Dan maar brainstormen over iets origineler. En ja hoor, een buitengewoon geniaal persoon kwam op het idee om een koffiebar in te planten in de vintagewinkel zelf!
Het is de ideale manier om even te pauzeren tussen het bekijken van schreeuwerige truien door. En terwijl je geniet van een koffietje, kan je de vintage meubels testen. Ook theeliefhebbers komen hier aan hun trekken, want de speciale theesoorten zoals de ‘flower power’ komen he-le-maal vanuit Amsterdam. Mm kruiden uit Amsterdam…dat wordt weer een destructieve namiddag. Voordat de conservatievelingen onder ons beginnen te hyperventileren: geen zorgen, de koffie komt net zoals overal van die goeie ouwe Caffènation (hoe rijk zijn die inmiddels?)!
Nog pluspunten voor wie gierig is of wie er niet van houdt wanneer vrouwen praten zonder dat hen iets gevraagd wordt: je mag hier je eigen tweedehands boterhammetjes opeten én de paspoppen zijn het ideale gezelschap: de perfecte maten en héle goede luisteraars.
Tip: Gelukkig blijft Sussies niet in oma’s tijd hangen, want online kan je ook bij Sussie bestellen en Sussies’ zusje zit in Utrecht. Mocht je er geen genoeg van krijgen.
Korsakov
Het Mechelseplein heeft er een (relatief) nieuw pareltje bij op haar kroon van verderf: café Korsakov. Alsof we nog niet genoeg kans maakten om aan het syndroom te lijden.
Het café is ruimer en cleaner dan de cafés ernaast. Maar wie toch liever die éne puist wil verbergen voor zijn date, kan altijd op de donkere, eerste verdieping in retrostijl terecht waar gerookt mag worden. Let wel op dat je na enkele pintjes niet van de trap wentelt!
De uitbater is hyperkinetisch, dus dat belooft wat. Zeker als er even veel enthousiaste cafégangers komen als op de openingsavond. Toen stond er namelijk een massa mensen tot op de tramsporen, terwijl de tram nog reed. Misschien waren ze dat vergeten, omdat het syndroom bij hen al had toegeslagen… Ook voor de bourgondiër is dit the place to be: gratis nootjes a volonté én grote glazen lekkere wijn. Nog een seefbiertje of twee erbij en we zijn weer verzadigd!
Tip: overdag is het ook een prima café om tijdens het nuttigen van een bioboterham met een koffie, de herinneringen van gisteravond terug op te halen.
Korsakov bestaat 1 jaar! Proficiat! Kom maar op met dat feesje.
Pledooi voor sekstoerisme in eigen land
Deze week is de film Paradise love in de zalen te zien: een film over ‘Sugar Mama’s’ die de sekstoerist uithangen in Kenia. Ons advies: laat die Kenianen en Thaise jongetjes voor wat ze zijn. De Vlaamse man mag dan misschien niet zo aanlokkelijk zijn met zijn bleke lijf en laag machogehalte, maar vergis je niet: ook hij is al exotisch genoeg! Je hoeft echt niet ver te zoeken om een speciaal geval op te scharrelen en wees gerust: al spreekt hij je taal, begrijpen zal hij je nooit.
Daarom voeren wij dus een pleidooi voor sekstoerisme in eigen land: snel, goedkoop (je moet geen overnachting betalen) en je maakt tenminste geen misbruik van hulpeloze mensen (of toch niet écht…). Als je wil, kan je er zelfs winst uit slaan en blijven ontbijten – wat we evenwel afraden. Neem dus maar snel de trein en geniet van de vrijheid van anonimiteit in een vreemde stad. Maar naar welke stad moet je nu voor welke soort man?
Van Limburgers kunnen we enkel vertellen wat we er via via over hebben gehoord, aangezien we zelf nog nooit een reden hebben gehad om naar Limburg af te reizen. Volgens onze bronnen zijn Limburgers heel eenvoudige mensen, verwacht dus niet dat je op één nacht de Kamasutra gaat uitlezen. Maar er is ons ook positief nieuws over de Limburgse man ter ore gekomen: hij zou heel gezond en potent zijn, daar hij zich bijna uitsluitend voedert met appels. Voor je vertrekt willen we wel nog meegeven dat je best zelf condooms meeneemt, want we kunnen niet met zekerheid zeggen of de Limburger reeds vertrouwd is met het concept voorbehoedmiddelen.
Wie houdt van risico’s moet voor Oost-Vlaanderen gaan. Gent en Aalst liggen zowel geografisch als qua mentaliteit te ver uiteen om hier een lijn in te kunnen trekken. De Oost-Vlaming is als een kat in een zak: ofwel zit je met een geestige Gentenaar, ofwel zit je met iemand die je ongegeneerd op de meest zichtbare plaats langs achter neemt en dat het liefst nog laat filmen. Je moet er voor zijn…
Over West-Vlamingen kunnen we kort maar krachtig zijn. DON’T. Hoewel in het voordeel van de West-Vlaamse man speelt dat je hem even weinig verstaat als een Thaise analfabeet, toch willen we echt niet op ons geweten hebben dat iemand naar daar zou gaan. Het zou immers een ramp zijn als zo’n wilde nacht in de polders toch zou uitmonden in een huwelijk en je daar effectief moet blijven wonen.
Wie kwaliteit wil, moet zeker niet naar Leuven afzakken. Niet alleen bots je daar enkel op bierbuiken, maar de kans is ook groot dat je van een kale reis thuiskomt. Er is immers nog zoveel sociale controle in dit dorp, dat de Leuvenaar weigerachtig kan staan tegenover het idee om zomaar met een sekstoerist in de koffer te duiken. Bovendien is het enige wat de Leuvenaar ‘s nachts recht krijgt zijn rechterarm om bier binnen te gieten.
Dan rest ons nog onze eigen Antwerpse kerel. Een tikkeltje arrogant, maar dat merk je niet in het donker en als puntje bij paaltje komt moet je het geen twee keer vragen. Ruimdenkendheid zit dan ook in de Antwerpse genen ingebakken. Het is zeker geen toeval dat de anale driehoek zich in deze provincie bevindt. Bovendien zijn er vanuit etymologisch standpunt aanwijzingen dat de Antwerpenaar zijn toeristen met veel zorg onder handen neemt: vergeet niet dat ‘Antwerpen’ komt van het weinig aan de fantasie overlatende ‘handwerpen’. Voor ieder wat wils dus in België, maar doe ons toch maar sekstoerisme in eigen stad!
(Als je met je Antwerpse seksslaaf naar de film Paradise Love wil: hij is dagelijks te zien in Cartoon’s.)
De Pallieter
Echte nachtraven moeten zeker neerstrijken op het Mechelseplein, waar de meeste café’s open blijven tot een uur of zes. Begin met in de drank te vliegen in café de Pallieter. Bestel eens een shotje B52, dat zo zacht is dat je het kan opdrinken zonder een pijnlijke grimas te trekken. En ga een gesprek aan met één van de stadsgekken of Bekende Vlamingen die hier kind aan huis zijn, of met de dramastudenten die hier hun eetgeld komen opsouperen (een pintje is hetzelfde als een boterham, toch?)
Zeker voor vrijgezellen is dit café een aanrader, want het wordt niet zonder reden ‘de vleestoog’ of ‘de grabbelton’ genoemd. Altijd prijs: de zeden zijn er laag en het testosterongehalte hoger dan bij de fitness! Eén blik en de deal is in kannen en kruiken! Hou wel altijd in je wazige achterhoofd: het groot lot ga je hier niet winnen en als je iets anders dan varken wil, ga je beter naar de slager.
Af en toe wordt het écht gezellig in de Pallieter en mogen de discoballen aan en de tafels buiten. Enkele keren per jaar worden ook de vreemdste culinaire avonden gehouden. Iedereen krijgt worstenbroodjes op Verloren Maandag (zijn niet alle maandagen verloren, dan? Na een weekendje Pallieter alvast wel…) En op Schelpkesavond staat de uitbater, om onverklaarbare reden, venusschelpen klaar te maken. Toen we hoorden dat de schelpen bereid worden met witte wijn, waren we helemaal verkocht!
In de Roscam
Genoeg gehoord over Michael Roskam. Oké hij heeft een mooie film gemaakt en hij zal dan wel Hollywood’s “lievelingetje” zijn, maar zolang wij niet bij hem thuis worden uitgenodigd voor een aperitiefje, verkiezen wij nog altijd het terras van café in de Roscam. Door al het gezeur over onze nationale trots zou je bijna vergeten dat het café ook nog bestaat! Bovendien is zijn echte naam Michael Reynders, OOH! Tijd om wat meer aandacht te besteden aan de authentieke Roscam (met een c).
Mocht je ooit per ongeluk op de Groenplaats belanden en helemaal gek worden door de drukke toeristen, overbodige souvenirwinkels en ongezellige tavernes, vlucht dan richting Vrijdagmarkt. Op een steenworp van het vervelendste plein van Antwerpen ligt misschien wel het gezelligste. Beter nog: daar bevindt zich het heerlijke terras van café in de Roscam.
Lekkere gezonde broodjes, romantische koffiekopjes en de kasseirijke ondergrond maken het er ideaal om een namiddagje rustig weg te dromen. Voor de einzelgängers is er ook een heel gamma aan kranten en tijdschriften aanwezig.
En dan hebben we nog niet de grote troef vermeld: Taartine zorgt voor de heerlijkste taart die met extreem veel zorg wordt gepresenteerd op je bord. Op vrijdag kan je tussen je happen taart door, even gaan snuisteren tussen de antiek op de markt. Aanrader!
De Zoo van Antwerpen
Naar de zoo?? ZOT! Je man is een zwijn en je kinderen gedragen zich als varkens. Waarom zou je betalen om tussen de beesten te zitten als het thuis gratis kan?
En toch is een bezoek aan de zoo echt een aanrader, want je krijgt er het ene inzicht na de andere. Wanneer je de exhibitionistische schildpadden schaamteloos “bezig” ziet, besef je dat je man echt nog niet de ergste is. Je ziet hem gebiologeerd naar de dieren staren en hoopt dat hij hier niet teveel ideeën opdoet. Als je even later de hyperkinetische pinguïns hun aanstellerige showtjes ziet doen, prijs je jezelf gelukkig met je handtas vol Rilatine “snoepjes”, waarmee je te pas en te onpas je kinderen kan voederen. Bij de vogelkooien herken je plots jezelf in één van de mokkende sneeuwuilen en moet je toegeven dat ook jij misschien wel een dierlijke kant bezit… Kortom, een dagje in de zoo plaatst alles in perspectief!
Je man en kroost hebben de dag van hun leven gehad tussen hun soortgenoten, maar voor jou komt de beloning vooral op de terugweg. Je geniet van de heerlijke stilte van je verzadigde varkentjes, die liggen te slapen op de achterbank. Een stilte die slechts heel af en toe wordt verbroken door het knorrende gesnurk van je man. Maar als je eerlijk bent, moet je toegeven dat je stiekem wel een hele grote dierenvriend bent…
Tarief:
Kinderen -3 jaar: gratis
Kinderen 3 tot 17: €17
Volwassenen (vanaf 18 jaar): €22,50
Je kan je tickets ook online bestellen.
